Tanan Ponsan

เมื่อเช้าตอนไปทำงาน ฝนตกหนักมาก น้ำท่วมปริ่มริมฟุตบาท ถนนเส้นที่ผมขับผ่านรถติดเป็นทางยาว ก็ไม่เข้าใจทำไมฝนชอบตกตอนจะไปทำงานนะ เห็นสภาพมอเตอร์ไซค์แต่ละคันที่ขี่ผ่าน ไม่รู้ข้างในเสื้อจะเปียกกันไปถึงไหน ท่ามกลางฝนเม็ดใหญ่ที่ตกหนักมากนี้ มีมอ'ไซค์คันหนึ่งจอดอยู่บนฟุตบาท เจ้าของเป็นวินมอ'ไซค์ใส่เสื้อกันฝนสีเหลืองใส กำลังก้ม ๆ เงย ๆ เอามือล้วงช่องระบายน้ำตรงริมฟุตบาท หยิบเศษขยะออกมากองข้างบน ยกมือถือออกมาถ่ายรูปไม่ทัน ได้แต่หันหลังไปมองบ้าง ดูจากกระจกข้างบ้าง พี่วินมอ'ไซค์ก็ยังโกยขยะออกจากช่องระบายน้ำอยู่ ********* น้ำไหลลงท่ออย่างรวดเร็ว ฝนยังตกอยู่ แต่ดูเหมือนจะมีแค่ถนนช่วงนั้นที่น้ำไม่ท่วมขังเหมือนจุดอื่น #ถุงกล้วยแขก

ความรู้สึกแรกที่เห็นหนังสือเล่มนี้คือ อิหยังวะ FT ? ยืนงงในดงหนังสืออยู่พักหนึ่ง หยิบขึ้นมาดูปกหน้าปกหลัง อ๋อ FT คงหมายถึง Financial Times แล้วหนังสือนี้ คงเอาเนื้อหาจากคอลัมน์ Lunch with the FT มารวมเป็นเล่ม แนวคิดของคอลัมน์ Lunch with the FT คือเชิญผู้มีชื่อเสียงจากหลากหลายอาชีพมาเป็นแขกรับประทานอาหารกับนักข่าวของ FT ประมาณว่ากินไปสัมภาษณ์ไป โดยแขกรับเชิญเป็นผู้เลือกร้าน ส่วน FT เป็นผู้ออกค่าอาหาร ดูจากรายชื่อปกหลังก็น่าสนใจดี ที่รู้จักและน่าสนใจก็อย่างเช่น แอนเจลีนา โจลี, จอร์จ โซรอส, สตีฟ วอซเนียก, เจฟฟ์ เบโซส์, อาเคโบโนะ ทาโร่ ราว ๆ นี้ หนังสือหุ้มพลาสติกไว้ตามสไตล์ openbook เปิดดูเนื้อหาข้างในไม่ได้ เลยให้ที่ร้านช่วยแกะให้ (จริง ๆ แกะเองก็ได้ แต่ให้ร้านแกะให้สบายใจกว่า) ข้างในเนื้อหาก็น่าสนใจดี ถึงเป็นเรื่องของคนที่เราไม่รู้จัก อ่านไปก็พอรู้จักเอง ได้เห็นอะไรที่ซ่อนอยู่ระหว่างการสนทนาด้วย เหมือนได้นั่งกินข้าวร่วมโต๊ะสนทนากับคนดังในราคา 700 บาท ใช่แล้วครับ 700 บาทคือราคาหนังสือ  # 700บาท   # เงินน่ะพอไหม ********* ตอนนั้นไม่รู้หน้ามืดหรืออะไร รวยหรือเปล่าก็ไม่ใช่ สงสัยคงอ...

มื่อเช้าแวะส่งไปรษณีย์ตามที่มีคนซื้อในกลุ่ม-Readeryปล่อยของ-วันก่อน จริง ๆ ตอนแพ็กก็เพลินดี เหมือนได้ฝึกสมาธิกับเรื่องที่ตัวเองไม่เคยทำ บวกกับความอาลัยหนังสือด้วยว่าจากนี้คงไม่ได้อ่านอีกแล้ว ก็ให้ความรู้สึกโหยหาไปอีกแบบ ซึ่งความรู้สึกแบบนี้ถ้าเก็บหนังสือไว้ในตู้อีกสิบปีก็คงไม่รู้สึกโหยหาแบบนี้ (อย่างว่าล่ะนะ คนเรามักรู้สึกถึงคุณค่าเมื่อสิ่งนั้นหายไป) ********* ตอนแพ็กก่อนส่งอารมณ์แบบนึง แต่พอส่งแล้วกลับเป็นอีกอารมณ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เรื่องแรก เฮ้ย เราเก็บค่าส่งแพงไปไหมวะ คิดค่าส่งไป 50 ส่งจริงอยู่ที่ 23-30 บาทเอง รวมค่าซอง วัสดุหุ้มโน่นนี่ก็ไม่ถึง 50 อยู่ดี ทำไม J&T ถูกขนาดนี้ ไปรษณีย์ไทยจำไม่ได้แล้ว แต่เหมือนเคยส่งเคอรี่แพงกว่านี้เท่าตัวเลยรึเปล่า (น่าจะราว ๆ 60-90)  กลายเป็นรู้สึกผิดอีก เรื่องที่สอง ด้วยความมือใหม่ ก็มากังวลอีกว่า เฮ้ย แพ็กแบบนี้โอเคไหม ตอนแพ็กก็รู้สึกมั่นคงดี คือหุ้มด้วยพลาสติกติดสก็อตเทปให้แน่นแล้วใส่ซองส่ง ส่วนเล่มไหนที่ใส่ซองไม่ได้ว่าจะไปใส่กล่อง แต่พอไปถึงที่ J&T ปรากฎว่ากล่องไม่เล็กไปก็ใหญ่เกินไปจนร้านแนะนำให้ใส่ซอง คือหุ้มด้วยพลาสติกติดสก็...

เมื่อคืนเอาหนังสือบางส่วนลงขายในกลุ่ม 'Readery ปล่อยของ' เป็นครั้งแรกที่ขายหนังสือ ถ้าพูดให้ละเอียดกว่านั้นคือเป็นครั้งแรกที่ขายของออนไลน์ และถ้าพูดให้ละเอียดยิ่งกว่านี้อีกคือน่าจะเป็นครั้งแรกที่ซื้อขายออนไลน์ รู้สึกว่าตัวเองตะกุกตะกัก ผิดขั้นตอน ความเป็นมือใหม่มาเต็ม ดีที่มีคนใจดีช่วยแนะนำให้ ผู้ซื้อแต่ละคนก็ดูคุ้นเคยขั้นตอนมาก เราเลยพลอยทำงานง่ายไปด้วย ********* สำหรับการขายหนังสือ เป็นงานที่เพลินดี ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ตั้งแต่เรื่องการพิมพ์ตัวหนาตัวเอียงในเฟส (อะไรกันเนี่ย ว๊าวมาก ทำได้ด้วย เพิ่งรู้ ทำตัวหนาได้นี่ดีใจจะเป็นจะตายเหมือนเล่นเกมแล้วได้สกิลใหม่ 555) ไปจนถึงขั้นตอนการขายของออนไลน์  (เรื่องอักษรตัวหนานี่เหมือนทำได้แค่เฉพาะโพสต์ในกลุ่มหรือเปล่านะ) ********* แต่การขายหนังสือที่ชอบนี่ก็เป็นความอาลัยอย่างหนึ่ง บางเล่มก้ำกึ่งว่าจะขายดีไหม บางเล่มถูกจริต บางเล่มแค่นึกถึงชื่อหนังสือก็มีความสุข แต่พอนึกถึงการจัดบ้านสไตล์คมมาริ ก็อืมมนะ แทนที่จะเก็บไว้ในตู้คนเดียว ก็ส่งต่อให้คนที่ชอบเหมือนกันดีกว่า เดี๋ยวตอนแพ็กใส่กล่อง คงได้ไว้อาลัยกับการจากลากันอีกที # readeryปล่อยของ

ด่วน!!! สาธารณสุขประกาศฉุกเฉิน ตั้งใจฟังให้ดี ประเทศไทยกำลังเข้าเฟส 3 เฝ้าระวังผู้ป่วยเป็นพัน งดเข้าที่ชุมชนแออัด ใส่หน้ากากป้องกันตนเองดีที่สุด // แถลงการณ์ทุกช่องละ ตอนนี้ ศรีนครินทร์ ฉะเชิงเทรา บิ๊กซีพระรามสี่ เซ็นทรัลพระรามสาม ตลาดนัดจตุจักร สะพานขาว เดอะมอลล์บางกะปิ ระยอง จันทบุรี รังสิต สระบุรี ปากช่อง สมุย เซ็นทรัลอิสวิว สยามพารากอนสยามเซ็นเตอร์ พระรามเก้า ปิ่นเกล้า เหม่งจ๋าย อารีย์ พาหุรัด เยาวราช ทาวน์อินทาวน์ Show DC สำเพ็ง ราชวิถี วัดราชกุญชร ซอยลาซาล สุขุมวิท เอกมัย ทองหล่อ Big c เอกมัย BTS เอกมัย เพลินจิต ชิดลม ทองหล่อ เป็นพื้นที่สีแดงแล้วนะ ระวังด้วย ********* ด้านบนเป็นข้อความที่มีคนส่งมาให้เมื่อเช้านี้ (16 ก.ค.) ซึ่งอ่านดูก็คงพอเดาได้ว่ามั่ว น่าจะเป็นข่าวเก่า (จริง ๆคือเป็นคำพูดที่ส่งต่อกันช่วง กุมภาพันธ์ - มีนาคม 2563) เวลาเห็นอะไรแล้วส่งต่อกันทันที แชร์ต่อกันทันที อันนี้เห็นบ่อย ก็ได้แต่เตือนกันไป แต่กรณีนี้คนที่ส่งมาเป็นระดับอดีตผู้บริหารบริษัทขนาดใหญ่ ถึงจะอยู่ในวัย 70+ และเพิ่งเกษียณไป แต่ก็อดประหลาดใจไม่ได้ว่าคนระดับนี้ก็ยังพลาดกับเรื่องง่าย ๆ แบบนี้หรือ...

ข่าวทหารอิยิปต์กับเด็ก 9 ขวบจากคณะทูตประเทศซูดานติดเชื้อโควิด ทำเอาคนหัวเสียกันทั้งเมือง โรงแรม โรงเรียน ห้างสรรพสินค้าในระยองถูกสั่งปิดฉุกเฉินเพราะเหตุการณ์นี้ ที่ผ่านมาผู้คนก็อดทนกับไวรัสนี้มานานแล้ว จนดูเหมือนควบคุมในประเทศได้และมีมาตรการผ่อนคลาย หลายคนก็คาดหวังว่าอะไร ๆ จะดีขึ้น ไม่ต้องอยู่แบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ จากโควิด-19 อีก ที่ไหนได้ พลาดครั้งเดียว (เข้าใจว่าครั้งเดียว) ผลกระทบกว้างมาก ไม่ใช่แค่ภาคธุรกิจฝั่งตะวันออก แต่มันกระทบหมด และกระทบจิตใจที่อ่อนล้าอยู่แล้วของประชาชนยิ่งขึ้นไปอีก โรงแรมในระยองอีกมากคงโดนยกเลิกจอง เอาที่ใกล้ตัว ท่องเที่ยวประจำปีของบริษัทมีแผนไปเที่ยวหัวหินปลายเดือนหน้า กำหนดโรงแรมและจำนวนห้องพักเรียบร้อยแล้วกลับต้องยกเลิกทั้งหมด ทางโรงแรมคงเข่าทรุด พนักงานคงเซ็ง แต่ถ้ามัวแต่ห่วงเที่ยวแล้วเกิดมีใครติดขึ้นมา ทุกคนคงยิ่งเซ็งกันมากกว่านี้ ********* ตัดกับมาที่ระยอง คนเดินห้าง คนที่เข้าพักโรงแรมตามข่าวคงไม่คาดคิดว่าจะมีผู้ติดเชื้อมาเดินเล่นอยู่ด้วย และจากเหตุการณ์นี้ หากจะมีผู้ติดเชื้อเพิ่มก็เพราะคำว่า "ไม่คาดคิด" นี่เอง ไม่คาดคิดว่าจะมีผู้ติดเชื้อเลยออกมาเดิ...

บันทึกส่วนตัวพอสมควร แต่ด้วยอะไรสักอย่าง...เป็นครั้งแรกที่เขียนเป็นสาธารณะ แต่คือแปลกตรงที่สาธารณะแต่เขียนได้อิสระ คนเห็นเป็นวงจำกัดได้ยิ่งกว่าเฟสตัวเอง ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมายุ่งจนเหมือนไม่มีเวลาหายใจ กับที่บ้านแทบไม่ได้คุย ในเพจเองนอกจากที่ตั้งเวลาไว้ก็ไม่ได้ทำอะไรเพิ่ม ไม่ใช่ไม่มีเรื่องเขียน สัปดาห์ก่อนมีอะไรให้เขียนเยอะ แต่ปัญหาคือเนื้อหาอาจจะยาว และมันไม่ได้เกี่ยวกับหนังสือหรืองานแปล จะลงเฟสปกติก็ตั้งเวลาไม่ได้ คนรู้จักเห็นเยอะไป เอาลงเพจที่ว่าจะคุยแค่หนังสือและการแปลก็เหมือนไม่เข้าธีมอีก เรื่องเล็กน้อยแค่นี้แต่กลับคิดอยู่นานว่าทำอย่างไรดี เขียนอย่างไรดี บอกเรื่องไหนดี เขียนลงที่ไหนดี ...อยากแก้นิสัย 'เขียนเรี่ยราด' ที่ชอบเขียนไว้ที่โน้นบ้างทีนี่บ้างด้วย เรื่องแค่นี้แต่ใจจมอยู่กับมันแบบไม่น่าเชื่อ ฟังแบบนี้รู้สึกเรื่องมันเล็กน้อยมากจริง ๆ เปรียบไปก็เหมือนกินข้าว ก็แค่กินข้าว แต่ไม่รู้จะใช้ช้อนส้อม 'คู่ไหน' ดี ซึ่งช้อนไหนก็ได้ไหม(วะ) ตักใส่ปากได้ก็พอ แต่สำหรับผม มันไม่ใช่แค่ช้อนส้อม แต่มันคือช้อนส้อมคู่ไหน วัสดุทำจากอะไร ลายไหน น้ำหนักแบบไหน สั้นยาวเท่าไหร่ มือซ้ายมือ...