เรื่องค้างในใจ

บันทึกส่วนตัวพอสมควร แต่ด้วยอะไรสักอย่าง...เป็นครั้งแรกที่เขียนเป็นสาธารณะ แต่คือแปลกตรงที่สาธารณะแต่เขียนได้อิสระ คนเห็นเป็นวงจำกัดได้ยิ่งกว่าเฟสตัวเอง

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมายุ่งจนเหมือนไม่มีเวลาหายใจ กับที่บ้านแทบไม่ได้คุย ในเพจเองนอกจากที่ตั้งเวลาไว้ก็ไม่ได้ทำอะไรเพิ่ม ไม่ใช่ไม่มีเรื่องเขียน สัปดาห์ก่อนมีอะไรให้เขียนเยอะ แต่ปัญหาคือเนื้อหาอาจจะยาว และมันไม่ได้เกี่ยวกับหนังสือหรืองานแปล จะลงเฟสปกติก็ตั้งเวลาไม่ได้ คนรู้จักเห็นเยอะไป เอาลงเพจที่ว่าจะคุยแค่หนังสือและการแปลก็เหมือนไม่เข้าธีมอีก

เรื่องเล็กน้อยแค่นี้แต่กลับคิดอยู่นานว่าทำอย่างไรดี เขียนอย่างไรดี บอกเรื่องไหนดี เขียนลงที่ไหนดี ...อยากแก้นิสัย 'เขียนเรี่ยราด' ที่ชอบเขียนไว้ที่โน้นบ้างทีนี่บ้างด้วย

เรื่องแค่นี้แต่ใจจมอยู่กับมันแบบไม่น่าเชื่อ

ฟังแบบนี้รู้สึกเรื่องมันเล็กน้อยมากจริง ๆ เปรียบไปก็เหมือนกินข้าว ก็แค่กินข้าว แต่ไม่รู้จะใช้ช้อนส้อม 'คู่ไหน' ดี ซึ่งช้อนไหนก็ได้ไหม(วะ) ตักใส่ปากได้ก็พอ แต่สำหรับผม มันไม่ใช่แค่ช้อนส้อม แต่มันคือช้อนส้อมคู่ไหน วัสดุทำจากอะไร ลายไหน น้ำหนักแบบไหน สั้นยาวเท่าไหร่ มือซ้ายมือขวาลายเดียวกันไหม กินกับอะไร ใช้ตักอะไรเข้าปาก ฯลฯ ...บ้าบอไหมล่ะ มันเป็นเรื่องของความรู้สึกล้วน ๆ

ซึ่งคนที่เข้าใจความเป็นธนัญที่บ้าบอแบบนี้มีนับหัวได้

เวลาตัวเองเป็นแบบนี้ หนึ่งในวิธีบำบัดตัวเองคือ 'เขียน'

เอาแค่ว่าจะเขียนที่ไหน ในหัวก็นึกถึงที่ชิออน คาบาซาวะแนะนำว่าควรเขียนเผยแพร่ลงโซเชียล...ใช่ ก็เขียนสิ รออะไร อายอะไรล่ะ

แต่สุดท้ายไม่ได้เขียนลงออนไลน์ หรือโซเชียลมีเดียอะไรอยู่ดี เหมือนเต่าที่หลบอยู่ในกระดองแล้วหยิบเครื่่องเขียนคู่ใจมาเขียน ๆ ๆ ลงสมุด รู้ตัวอีกทีคือเขียนไปสิบกว่าหน้า (B5) เขียนตามที่รู้สึก เขียนบำบัด เซ็นบำบัดไปเรื่อย (คือบางทีก็ 'เซ็นชื่อภาวนา'--ศัพท์บัญญัติเอาเอง ในความหมายว่าเซ็นชื่อเพื่อกำหนดสมาธิในใจ)

สรุปแบบตัดบทได้ว่ามึง(ด่าเตือนตัวเองหนึ่งที)คิดเยอะอีกแล้ว อยากเขียนก็เขียนเถอะ output ไปก่อนว่าปกติไหม (เอ็งน่ะปกติไหม) ดังนั้นเรื่องสาธารณะทั้งหมดก็ยำลงเพจ @tanan25hrs ไปเลย สร้างมาเพื่อบำบัดตัวเองอยู่แล้ว ก็เขียนที่ชอบที่ชอบเถิด

*********

กลับมาโลกความเป็นจริง เอาล่าสุด ร้อยวันพันปีเพิ่งจะเปิด netflix ว่าจะดู kingdom ที่ภรรยาโค-ต-ร เคี่ยวเข็ญให้ดู สุดท้ายชิงดูเรื่องอนิเมชัน '9 ศาตรา' ก่อน ชอบเรื่องนี้เป็นทุนเดิม วัตถุประสงค์ที่ดูคือสกรีน เผื่อชวนลูกดู จะได้คุย จะได้สอนกันถูก

แล้วเป็นไงล่ะ?